Fotografi
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
BRANISLAV STRUGAR
|
  
|
|
Strugar je rođen u Beogradu, 1949. Bavi se fotografijom od 1968. kao član foto kluba Elektromašinac a profesionalno od 1974. Član je Udruženja likovnih umetnika primenjenih umetnosti i dizajnera Srbije (ULUPUDUS) od 1989. godine, a Saveza novinara Jugoslavije od 1984.
Više od dve decenije bio je zaposlen kao fotoreporter TV Beograda, da bi 1997. napustio stalnu službu i dobio status samostalnog umetnika fotografije. Danas sa suprugom Vlatkom Rubinjoni-Strugar ima Izdavačko preduzeće "Studio Strugar".
U domaćim i stranim knjigama, časopisima i prospektima nalazi se više od 5000 njegovih snimaka. Radio je plakate, naslovne strane, kalendare i sl.
O fotografiji Branislava Strugara i njegovom umetničkom iskazu dosta je pisano, a najčešće povodom izložbi koje je priređivao i o profesionalnim projektima koje je realizovao.
Na primer, dr. Ranko Radović, arhitekta, profesor i akademik, u monografiji "Crna Gora na razglednicama" u tekstu "Slike jednog svijeta - slike spokoja" kaže:
"Sve su slike ovoga svijeta metafore života. Vidimo jedno, a iza, skriveno i tajnovito izviru godine, geografija, sunce ili nevrijeme, istorija, junaci, zablude ili nade, kao zapisana sjećanja sa kojima skoro da ne znamo šta nam valja činiti. Ali su slike, zasigurno, i neumorne i zadivljujuće činjenice.
Suočeni sa fotografijama majstora Branislava Strugara mi skoro bez daha "putujemo" ovim krajevima, podložni neverici i divljenju, na granicama neprolaznog vremena koje nam se kao vječnost smiješi sa jezera, ili sa brda." ...
Dragoljub Tošić
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
MILOŠ JOVANOVIĆ
|
  
|
|
Istoriju jugoslovenske fotografije u drugoj polovini XX veka gradili su mnogi fotografi. Jednodušno se ocenjuje da amaterima pripada veća uloga jer su, nesputani zahtevima profesije, uspevali da prvi načine korak napred, mada su i mnogi profesionalci takođe doprinosili, ukoliko su uspevali da se otrgnu krutim šablonima struke.
Miloš Jovanović (rođen 1917. u Orašju pored Peći) je, moglo bi se reći, prilazio fotografiji kao profesiji, ali mu to nije smetalo da zdušno ostvaruje odlične rezultate i u okviru amaterskih radova, da ih podstiče i oživljava. Gotovo je nemoguće nabrojati gde je sve delovao i koliko je Miloš Jovanović bio koristan pregalac na razvoju fotografije u Srbiji. On je, nema sumnje, apsolutni rekorder po broju održanih fotokurseva, i, moglo bi se reći, obučio je na hiljade mladih ljudi da se bave fotografijom. Danas su to zaboravili, ali kad jednom budu pretraživali po svojim biografijama, mnogi istaknuti autori moći će da se prisete da ih je baš čika Miša uveo u svet fotografije ili im pomagao da naprave uspešne izložbene slike.
Uz to, mnogim afirmisanim majstorima on je, svojim virtuoznim laboratorijskim umećem, izvodio izvanredne crno-bele kopije, koje su, kasnije dobijale brojne nagrade i priznanja na izložbama širom sveta. U toku pripreme ovog broja, kad je već bio okončan izbor radova, i napisan tekst u prilogu, stigla je vest da je Miloš - Miša Jovanović preminuo (19. marta 2002).
Redakcija je odlučila da ipak ništa ne menja, smatrajući da će, umesto nekrologa, ovako biti jasnija slika o njegovom radu i delu. Zato, neka se prividna patetika ovog teksta ne shvati nikako drukčije nego kao deo duga... Tako ovaj, s pažnjom i poštovanjem složeni, portfolio i treba razumeti, kao znak zahvalnosti Milošu Jovanoviću, čika - Miši, za sve ono što je u svom plodnom životu učinio za srpsku fotografiju...
Goran Malić
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
